Ik ben de afgelopen tijd steeds meer gaan letten op wat er écht in het seizoen is. Niet wat er in de supermarkt ligt (want daar ligt tegenwoordig altijd alles, ongeacht het moment van het jaar), maar wat er nu op z'n best is. Wat nu het lekkerst smaakt, het meest voedingswaarde heeft, en — niet onbelangrijk — het meest betaalbaar is.

En in maart is dat antwoord heel duidelijk: raapstelen, spinazie, prei en de eerste asperges. Nog niet de dikke witte asperges waar we in mei zo naar uitkijken, maar de dunne groene asperges die nu al te vinden zijn. Die hoef je niet te schillen, ze zijn in vijf minuten gaar, en ze smaken naar pure lente.

Een heerlijk gerecht wat je met groene asperges kan maken: Groene asperges uit de pan, met een scheutje olijfolie en zeezout, geserveerd op een bedje van romige ricotta met citroenrasp en een handvol verse munt. Zo simpel. Zo lekker. Je hebt er bijna geen recept voor nodig, alleen goede ingrediënten en een beetje aandacht.

Als er één ding is dat ik elk voorjaar opnieuw ontdek alsof ik het voor het eerst zie, dan zijn het wel krieltjes. Die kleine, onregelmatige aardappeltjes met hun dunne schil en boterachtige smaak. Je hoeft ze geen eens te schillen, enkel goed wassen en ze zijn klaar om bewerkt te worden.

Zo kun je ze heerlijk roosteren in de oven met rozemarijn, olijfolie en knoflook. Rasp er vlak voor het serveren nog wat citroen over en garneer eventueel met wat peterselie. Die combinatie van knapperig, kruidig en fris is echt verslavend. 

Je kunt ze als bijgerecht eten of als hoofdmaaltijd in combinatie met een salade (heerlijk in de zomer). 

Wat ook heerlijk is: krieltjes samengooien met wat halfgedroogde tomaatjes, zwarte olijven en kappertjes, en dan de oven in. Mediterranean vibes, maar dan met een Nederlandse aardappel als basis. 

Maart is voor mij ook de maand waarin ik de potjes kruiden op het aanrecht zet. Of eigenlijk, eerlijk gezegd, de maand waarin ik me voorneem ze niet weer te laten doodgaan zoals vorig jaar. Na een tijdje gaan ze bij mij over naar de tuin.

Maar alle grappen aside: er is weinig dat een gerecht zo snel naar een hoger niveau tilt als verse kruiden. En in de lente is dat gevoel extra sterk, omdat alles wat je kookt al zo fris en levendig is en kruiden dat gewoon verder versterken.

Mijn favorieten voor dit seizoen: basilicum, munt, peterselie en bieslook. Basilicum doe ik door pasta, over burrata, in pesto. Munt gebruik ik in salades, bij yoghurtdressings, en in mijn glas water of thee. Peterselie gaat overal op — krieltjes, soep, vis. En bieslook? Die knip ik fijn over alles heen wat een beetje een ui-achtige frisheid kan gebruiken.

• Kies voor biologische plantjes
• Gebruik een goede pot
• Plaats de plantjes op een zonnige plek
• Geef water op de juiste manier; giet het water onder in de pot, de plantjes nemen het water op via de wortels
• Verwijder de plastic folie
• Behoud de takjes als je van de kruiden plukt

Kombucha, kefir, kimchi, miso — gefermenteerde producten zijn geen hype meer, maar een vaste plek veroverd in de keuken van steeds meer mensen. En terecht. De interesse in darmgezondheid groeit enorm: meer dan de helft van de consumenten zegt in 2026 bewuster te kiezen voor voeding die hun darmen ondersteunt. 

Kennen jullie het al? Na 'swicy' (zoet + pittig) is de nieuwste smaaktrend 'swangy' — een mix van spicy, sweet en tangy (zuur). Klinkt misschien ingewikkeld, maar het is eigenlijk heel herkenbaar: denk aan een dressing van honing, chilivlokken en limoensap over geroosterde groenten. Of een marinade met sriracha, sinaasappelsap en rijstazijn. Die driehoek van zoet, heet en zuur — dát is swangy. 

Een andere trend die ik echt omarmen kan: de liefde voor lokale en botanische smaken. Denk aan kruiden als citroenmelisse, vlierbloesem, brandnetel en daslook — dingen die je soms gewoon in het wild kunt vinden, of in je eigen tuin. Foodtrend-watchers zien dat consumenten steeds meer op zoek gaan naar smaken die écht ergens vandaan komen. Niet generiek, maar specifiek. Niet 'een smaakje', maar een verhaal.

Dat raakt iets wat ik al langer voel: eten dat een verhaal vertelt, dat je verbindt aan een plek of een seizoen, is gewoon lekkerder. En dat is precies waarom ik zo blij word van die eerste groene asperges in maart.